Vijlen

De maidentrip met de Hymer: avontuur in slow motion 🚐

Eindelijk was het zover: de oldtimer Hymer was eindelijk door de keuring en voorzien van verse nummerplaten… we konden meteen het weekend in duiken. Geen maandenlange voorbereiding, geen routekaarten op tafel – gewoon de vrijheid in, op zoek naar een camping waar we last minute terecht konden. Vijlen werd de bestemming, ergens in het heuvelachtige Zuid-Limburg, waar de tijd net iets trager lijkt te gaan.

De camping was een schot in de roos: klein, gezellig, en met een uitzicht waar je spontaan van gaat glimlachen. De Hymer kreeg een plekje boven op de berg, en het grote ontdekken kon beginnen. Want zo’n eerste trip draait niet om kilometers maken, maar om uitzoeken hoe alles werkt. De koelkast? Die had een handleiding nodig én een beetje geduld. De luifel? Bleek wat technischer om open te doen dan gedacht, maar met wat puzzelen stond hij fier te pronken (niet te lang want de wind was wat spelbreker en dus hebben we hem maar snel terug ingerold). Het waterpompje gaf geen kik – paniek! Tot bleek dat de darmpjes gewoon los zaten. Even ompluggen, en plots stroomde het water alsof de Hymer nooit anders had gedaan. De hoofdzekering? Die moet natuurlijk aan staan, anders blijft alles stil.

Het weekend bestond uit kleine overwinningen: koffie zetten op het oude gasstel, de eerste nacht in het knusse bed, en ’s ochtends wakker worden met dauw op de ramen. Wandelen door de Limburgse heuvels, een praatje met de buren, en vooral: genieten van het feit dat alles mag en niets moet. De Hymer voelde als een tijdmachine – traag, eigenwijs, maar met elke kilometer groeide het vertrouwen.

Na één nacht op de camping was het duidelijk: deze oldtimer heeft karakter, en elk knopje en hendeltje vertelt zijn eigen verhaal. De maidentrip was geen roadtrip vol mijlen, maar een weekend vol ontdekkingen. Vijlen bleek de perfecte plek om te leren, te lachen en vooral te genieten van het avontuur dat “camperleven” heet.

Het was uiteindelijk toch een beetje spannend, zo’n eerste nacht met het oude beestje – zoals ik de Hymer stiekem noem. Alles was nieuw, elk geluidje vroeg om interpretatie, en het idee dat je huis op wielen is, blijft bijzonder. Maar ondanks de kleine uitdagingen smaakte het absoluut naar meer. Ik kijk er nu al naar uit om samen met mijn vaste, trouwe vriend Thor en met Karin – die er dit keer ook bij was – nog veel leuke korte én wat langere trips te maken. De Hymer heeft zijn vuurdoop gehad, en wij zijn klaar voor het volgende avontuur!

Praktisch:

We deden onze maiden trip op 8 en 9 juni en verbleven op camping De Rozenhof.

De camping is zeker een aanrader: heel net sanitair en ook hond vriendelijk. Op het moment dat wij er waren was de camping volledig volgeboekt en desondanks kan je er toch de nodige rust vinden.

Gezien de beperkte tijd van onze trip hebben we slechts 1 wandeling gedaan:
Panoramawandeling in Margraten | Wandeling | Strava
Een leuke en heel toegankelijke wandeling in het Limburgse heuvelland