Texel
Even rust en uitwaaien 🚐
Het idee was simpel: een weekje chillen met de Hymer, camper ophalen in Nederland, keuren in België, nummerplaten erop en hop, de vrijheid tegemoet! Geen route, geen stress, gewoon de zon achterna. Klinkt als een fluitje van een cent, toch?
Maar toen… BAM! De Belgische autokeuring vond dat er een of ander wazig papiertje ontbrak. Niemand snapte het, zelfs de garage niet, maar als de keuring “nee” zegt, dan is het gewoon “nee”. Resultaat: mijn twee weken voorbereiding veranderden in een spoedcursus “hoe los ik problemen op zonder stress (of met heel veel koffie)?
Gelukkig ben ik niet voor één gat te vangen! Dus werd het een gloednieuwe Volkswagen T7, gehuurd – want als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan.
De bestemming? Na wat wikken, wegen en een beetje Google-advies koos ik voor Texel, het grootste Waddeneiland van Nederland. Hier wonen net zoveel schapen als mensen (en ik denk dat de schapen de baas zijn). Volgens het internet is Texel ook een paradijs voor honden, dus Thor was meteen enthousiast.
Op 2 juni was het zover: de T7 stond te glimmen voor de deur, Thor sprong al in de auto voordat ik “vakantie” kon zeggen, en ik was klaar om de dagelijkse ratrace te ontvluchten. Snelwegen? Nee joh, ik koos voor de toeristische route: slingerend door dorpjes, genieten van uitzichten en elke twee uur een pitstop voor Thor (en voor mij, want koffie).
De overtocht naar Texel verliep vlotter dan verwacht – kaartje op voorhand, tien minuten wachten, en hop, de boot op. Thor vond het allemaal prima, zolang er maar aaitjes waren. Eenmaal op het eiland: nog een half uurtje rijden en toen… stilte! Een minicamping met amper twee plekken bezet, zeelucht in mijn neus en rust in mijn hoofd. Camper geïnstalleerd, stoelen uitgeklapt, en het grote nietsdoen kon beginnen.
De dagen daarop? Wandelen, lezen, genieten van de natuur en vooral: Thor achterna rennen op het strand. Let op: sommige wandelpaden zijn verboden voor honden (zelfs als ze hun beste brave-gezicht trekken), want schapen hebben hier voorrang. Gelukkig zijn de stranden één groot hondenfeest: frisbee, graven, rennen – Thor dacht dat hij op hondenvakantie was (en hij had gelijk).
Wat me opviel? Overal campings! In het laagseizoen is het heerlijk rustig, maar ik vraag me af of je in het hoogseizoen niet over de tenten struikelt. Voor nu was het eiland een oase van rust – precies wat ik nodig had.
Na een paar dagen voelde ik me als herboren. Texel is niet alleen een paradijs voor wandelaars, maar ook voor fietsers: urenlang trappen zonder dat je iemand tegenkomt (behalve een schaap). Voor iedereen die van rust, natuur en een beetje avontuur houdt: Texel is een absolute aanrader (vooral buiten het seizoen, tenzij je van file-camping houdt)!
Praktisch:
Mijn trip duurde van 2 tot 6 juni 2025.
Ik verbleef op camping Molenzicht, een rustige hoevecamping en zeker ook een aanrader als je je hond wil meenemen. Zoals hierboven beschreven zijn er echter heel veel campings.
De wandelingen die ik deed kan je hier raadplegen:
In en rond de Bethunepolder | Wandeling | Strava
De Slufter en de vuurtoren vanuit Oosterend | Wandeling | Strava
Genieten op Texel : waddenkerk vanaf Oost | Wandeling | Strava
Vermits ik de wandelingen allemaal deed met Thor zijn ze dus ook hondvriendelijk en hondtoegankelijk. Zeker altijd voldoende water meenemen vermits er onderweg niet echt veel plaatsen zijn waar de hond kan drinken.
Nog vragen of opmerkingen? Aarzel dan zeker niet om contact op te nemen.